Thursday, December 19, 2013

அம்மா

பத்து மாசம் முடிஞ்சிதுன்னு
எட்டி ஒதச்சப்பவும்;
எம்புள்ள வெளையடுதுன்னு
துள்ளிக்குதிச்சவ -நீ.

கட்டாந்தரையில் படுத்திருந்தா
கட்டெறும்பு கடிக்குமுன்னு
பட்டினியா கெடந்தப்பவும்-
தொட்டில் வாங்கி கொடுத்தவ-நீ.

உன் நஞ்சிபோன சேலை பத்தி
ஒரு நாளும் நெனச்சதில்ல-நீ
சந்தைக்கு போகையிலே அவனுக்கு
சட்டை வாங்க மறந்ததில்ல.

பள்ளிகூடம் போய்வந்து -புள்ள
பசியோட நிக்குமுன்னு
பலகாரம் செஞ்சிதந்து
பசி போக்க துடிச்சவ-நீ

எப்படி சொல்லுவதம்மா- உம்புள்ள
கல்லூரி முடிச்ச கையோட-
ஒருத்திய கைபுடிச்ச கதையையும்;
உன்னக் கைவிட்ட கதையையும்.

கருவிழிகள் கரையுதடி-என்
கருவிழிகள் கரையுதடி
கால்வயித்து கஞ்சிக்காய்-நீ
கையேந்தி நிக்கயிலே....
-----------பிரபாகரன் நந்தன்------------

தாயுள்ளம்


காவிரியின் கரைதனிலே 

கனலேறும் காலுடனே 

தாலுலர நிற்கின்றோம் 

தாய் வரவினை கண்டிடவே.

தமையனவன் தடுத்திட்டான்
தானுயர வேண்டி எண்ணி
தஞ்சைவாழ் மகவெலாம் -துணிந்திட்டார்
நஞ்சை உணவாய் எண்ண.

கன்னடத்தின் அணையினின்று
கசிந்திடுதே (தண்)கண்ணீராய்-அங்கே
தவித்திடுதோ தாயுள்ளம்
தன் மகவை கண்டிடவே.

*****பிரபாகரன் நந்தன்*****

சூரியன்

ஒவ்வொரு சூர்யோதயமும் ஏதோ சொல்ல முற்படுகிறது. 
புறக் காதுகளில் - புயலோசையும் பழகிய நமக்கு,
செங்கதிர்கள் தாங்கிவரும் மவுனத்தின் பாஷை புரிவதில்லை. 
ஒவ்வொரு அந்தியிலும் 
ஒரு புதிய ஏமாற்றத்துடன் நாளைய தினத்தை நோக்கி பயணிக்கிறது சூரியன்.

@பிரபாகரன் நந்தன்.